Rodzaje depresji

Cze 13 2018
admin

Depresja jest to zaburzenie, które dotyka ludzi w przeróżnym wieku. Zazwyczaj zaczyna się od złego nastroju, przeradzając się w poważniejsze objawy. Istnieje wiele rodzajów depresji, ale jego określenie jest bardzo ważne, ponieważ dzięki temu wiadomo jak można tej osobie pomóc i jak ją leczyć.
Wyróżniamy:

  • depresja endogenna,
  • depresja dwubiegunowa,
  • cyklotymia,
  • cystymia (depresja nerwicowa),
  • depresja poporodowa,
  • depresja sezonowa,
  • depresja psychotyczna,
  • depresja katatoniczna,
  • depresja maskowana,
  • depresja o podłożu farmakologicznym,
  • depresja o podłożu uzależnieniowym,
  • depresja o podłożu genetycznym.

Depresja endogenna to zaburzenie funkcjonowanie mózgu lub układu nerwowego, najczęstszymi objawami są zahamowania procesów psychicznych, rozregulowanie rytmu biologicznego w szczególności snu i czuwania, często występuje rozdrażnienie i konflikty z otoczeniem. Nasilenie zależy przede wszystkim od wieku i charakteru. Depresja tego rodzaju jest nawracająca, przez jakiś czas może nie występować a później znów powrócić.

Depresja dwubiegunowa najczęściej występuje u osób po urazie mózgu, po złych przeżyciach w pracy, może być spowodowana również genetycznie.
Pierwsze objawy występują ok. 20-30 roku życia, i trwają od kilku tygodni nawet do kilku miesięcy. Pierwszy atak ma charakter zazwyczaj manii, chociaż gdy się bliżej przyjrzymy już wcześniejsze zachowania tej osoby mogły świadczyć że coś jest nie tak.
Depresja dwubiegunowa jest bardzo wyniszczająca dla organizmu, często nie pozwala na normalne funkcjonowanie, w tym wykonywanie pracy czy utrzymanie normalnych relacji z otoczeniem. Często doprowadza do prób samobójczych, pomimo iż można ją w pewien sposób leczyć, np za pomocą soli litu, niestety ma to bardzo negatywny wpływ na układ krążenia.

Cyklotymia to zaburzenie nastroju trwające co najmniej od dwóch lat, na przemian występuje smutek, przygnębienie a zaraz wesołość i aktywność. Pomiędzy tymi okresami występują najczęściej dwu miesięczne przerwy.

Dystymia – jest znacznie łagodniejsza niż depresja endogenna, lecz jest bardzo przewlekła. Objawia się m.in. uczuciem zmęczenia, trudnościami z podjęciem decyzji, nieuwagą, zaburzeniami snu i łaknienia, niską samooceną.

Depresja poporodowa – w okresie ciąży kobiety są narażone na depresje, narażone są również na nią ok. rok po urodzeniu dziecka. Przyczyny mogą być skomplikowane i składa się na nie wiele czynników. Baby blues to zaburzenie łagodniejsze niż depresja poporodowa, ale zapada na nie ok. 40-80 % kobiet. Może się ono nasilać, trwać dłużej i niestety przekształcić się w depresje poporodową, która dopada ok 20% ciężarnych. Objawy to brak pewności siebie, niska samoocena, rutyna, złe samopoczucie fizyczne i zmęczenie.

Depresja sezonowa– występuje najczęściej w okresie jesiennym lub zimowym ale zdarza się również wiosną lub latem, najczęściej objawiając się przygnębieniem, brakiem chęci i zmęczeniem.

Depresja psychotyczna to objaw przez który osoba może stracić kontakt z rzeczywistością, jest to tzw. psychoza. Ma omamy, urojenia, lub może jej się wydawać, że ktoś ją obserwuje.

Depresja katatoniczna – osoba chorująca na ten typ depresji nie jest w stanie normalnie funkcjonować, gdy występuje atak jest niezdolna do zwykłego przemieszczania się, pozostaje w bezruchu przez długi czas. Osoba taka, jest też przeciwna wykonywania jakichkolwiek czynności.

Depresja o podłożu farmakologicznym – najczęściej wywoływana jest przez leki. Biorąc je, nie zdajemy sobie sprawy, że mogą one wywoływać skutki uboczne takie jak depresja. Najczęściej wywołują ją leki przeciwgrzybiczne, antybiotyki, leki nasercowe oraz na ciśnienie.

Depresja o podłożu uzależnieniowym – wiele osób leczy depresje własnymi siłami za pomocą leków lub alkoholu, niestety to nie pomaga a wręcz działa negatywnie na organizm, pogłębia chorobę i doprowadza do depresji i uzależnienia.

Depresja o podłożu genetycznym – badania wykonywane ostatnimi czasy dowodzą, że w organiźmie człowieka istnieje gen, który odpowiada za powstawanie depresji. Odkryto go badając pacjentów, którzy za życia chorowali na depresję. Blokuję on działania neuronów doprowadzając do rozwoju choroby.

Dodaj komentarz